डॉ0 हरि नाथ मिश्र, अयोध्या (उ0प्र0)
दसवाँ-2
क्रमशः……दसवाँ अध्याय (गीता-सार)
करहिं मोंहि पे अरपन प्राना।
चित-मन उरहिं धारि भगवाना।
कहहिं-सुनहिं मम गुनन्ह-प्रभावा।
उर महँ रखि बसुदेवहिं भावा ।।
देवहुँ तिनहिं मैं अस ततु-ग्याना।
मिलै दरस मम बिधी-बिधाना।।
एकीभाव बैठि तिन्ह उरहीं।
तम-अग्यान सकल जे रहहीं।।
बारि दीप मैं तत्त्वइ ग्याना।
हरहुँ तिनहिं उर जे अग्याना।।
कृष्न-बचन अस सुनि कह अर्जुन।
भगवन बचन मोर अब बस सुन।।
दिब्य पुरुष प्रभु तुमहिं सनातन।
आदी देव अजन्म-चिरातन ।।
परम ब्रह्म अरु परमइ धामा।
परम पबित्र औरु सतनामा।।
अइस -असित-देवल-मुनि नारद।
स्वयं आपु अरु ब्यास बिसारद।।
मोरे प्रति निज रखहिं बिचारा।
अहमSपि मानउँ नंद दुलारा।।
पर तव लीला प्रभू अनूपा।
सुर अरु असुर न जानहिं भूपा।।
देवन्ह देव जगत के स्वामी।
हे पुरुषोत्तम ईस्वर नामी।।
जानउ तुम्ह निज देव स्वरूपा।
भूतन्ह ईस्वर प्रभू अनूपा।।
दोहा-तुमहिं स्वयं कहि सकहु प्रभु, दिब्य रूप का होय।
जासु बलहि बल नाथ तुम्ह, ब्यापहु त्रिभुवन जोय।।








